W nocy z 21 na 22 lutego 1945 r. do oblężonej Festung Breslau wysłano 8 samolotów Ju 52, które miały przetransportować części i podzespoły do baterii przeciwlotniczych. O godz. 23:35 meldowano, iż warunki pogodowe są złe i widoczność jest mocno ograniczona. Ostatecznie zdecydowano, że operacja musiała zostać przerwana z powodu silnego oblodzenia oraz awarii radiolatarni na trasie. W drodze do Festung Breslau rozbił się jeden z samolotów. Na lotnisku w podwrocławskim Gądowie tylko jednej z maszyn udało się pod ogniem Sowietów rozładować sprzęt i zabrać 27 rannych. Samolotem tym był Ju 52/3mg14e (W.Nr. 641392, 4V+JH) z 1./Transportgeschwader 3. Załogę tego statku powietrznego stanowili: Leutnant Dieter Petzke (pilot), Oberfeldwebel Gerhard Ewald (radiotelegrafista), Stabsfeldwebel Friedrich Schmidt (mechanik pokładowy) i Obergefreiter Arkadius Udaloff (strzelec pokładowy). Transportowani ranni pochodzili z jednostek wchodzących w skład garnizonu Festung Breslau; były to regularne oddziały Wehrmachtu, policjanci i członkowie Volkssturmu. Celem wylotu było macierzyste lotnisko I./TG 3 pod Chociebużem (niem. Cottbus). Samolot z powodu oblodzenia próbował na wysokości Świdnicy lądować na Mirosławicach bądź w Pszennie, gdzie znajdowały się polowe lotniska Luftwaffe. Ostatecznie pilot próbował posadzić maszynę na awaryjnym pasie startowym w Słotwinie (niem. Schönbrunn) koło Świdnicy.

Lądowanie okazało się niefortunne i śmiertelne dla członków załogi i rannych żołnierzy. Wedle meldunków kapotaż przeżył tylko Obergefreiter Arkadius Udaloff, który po przetransportowaniu do szpitala w Wałbrzychu, zmarł 27 lutego 1945 r. Meldunki podają, że spośród 31 osób znajdujących się na pokładzie zginęło 30. W Słotwinie odnaleźliśmy groby jedynie 26 ofiar tej katastrofy, więc los pozostałych 5 osób pozostaje nieznany. Poległych żołnierzy pochowano w mogiłach zbiorowych, w dwóch rzędach po 13 osób. Ich personalia ustalono na podstawie listy transportowej samolotu, książeczek wojskowych, nieśmiertelników oraz notatek w butelkach przy nich odnalezionych.

Serdeczne dziękujemy Echa z Festung Breslau za udział w badaniach i ogromne wsparcie!

Źródła:
- dziennik 6. Floty Powietrznej (Bundesarchiv),
- tom II i VII "Breslauer Apokalypse" Horsta Gleissa,
- Stalingrad na Odře 1945: Letecké zásobování “Festung Breslau“ a české země, Jiřego Rajlicha